Iemand is met iemand meer.
Wat de een niet maken kan,
is voor de ander heel gewoon.
Wat de ander in de vingers mist,
stroomt bij de een als een gemak.
Zo ontstaat er bijna evenwicht:
iemand vult de iemand aan tot één
De ene heeft de handen. De andere de keel.
Elk gaan ze daarnaast hun eigen weg.
Ze kabbelen prachtig samen, maar
er gaat meer water in één zee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten